3 - دمل بحرانى . 4 - دملى كه از ماده غليظ باشد . 5 - دملى كه ماده آن پخش اعضاء گردد يا تومورهاى چركى كه ممكن است ، چرك و ميكروب‌هاى موجود در آن منتشر در ساير اعضاء به وسيله خون گردد . 6 - دمل‌هايى كه از ضربه پديد آمده باشند ( زيرا ممكن است مواد سمى كه در اثر له شدن تارهاى عضلانى ، گلبول‌ها و سلول‌هاى منطقه آسيب ديده وارد خون شود ) . 7 - دمل‌هاى امتلائى ، زيرا بدن در اينجا كشش ماده بيمارىزايى را ندارد . 8 - دمل‌هايى كه در بدن‌هاى ضعيف و لاغر باشد . 9 - دمل‌هاى نزديك حواس پنجگانه . 10 - دمل‌هاى خطرناك . براى حل شدن و از بين رفتن دمل‌ها در شروع مرض رادع و محلل به كار برده مىشود تا زود نتيجه درمان مثبت شود . در زمانى كه حجم تومورها در حالت پيشرفت مىباشد رادع دو برابر محلل به كار برده مىشود . در انتها و پايان بيمارى رادع و محلل برابر هم در پايان و دوران انحطاط بايستى محلل تنها به كار برند . در صورتى كه سفتى يا درد يا براقى محل وجود داشته باشد مىتوان چند روزى داروى منضج روى آن قرار داد و كمى داروى رادع رقيق شده نيم گرم نيز جايز است . گفتار جوانس « محلل آن است كه ماده غليظ را به حرارتى ضعيف ، رقيق كرده ( تنقيح مسام « 1 » ) نموده دفع كند ، پس معتدل مايل به نرمى و رقيق الجوهر باشد » . توجه را بدين طريق معطوف مىدارد كه محلل خاص ، گرم و خشك است ( به درجه سوم ) لذا بايستى موقعى به كار رود كه تحليل قوى لازم باشد محلل معتدل دارويى است كه براى از بين بردن دمل‌هاى حاد و رقيق كه در زير جلد وجود داشته باشند به كار مىرود .

--> ( 1 ) - پاكيزه كردن سوراخ‌هاى ريز پوست بدن كه عرق از آنها دفع شود .